ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
366
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
زوذ مىفسرد « 1 » يا تنكى و سوزانى « 2 » دارد و رنگ صفرا انجا بديد آيذ « 1 » اين امتلا از كدام خلط است « 2 » و كر قى بايذ كردن يا مسهل بايذ خوردن [ از انجا پديذ ايذ ] « 3 » ككدام واجب كند و بوذ كسبب سطبرى بوست بوذ « 4 » تحليل ناافتاذن را تا تن بر كردد بدين « 5 » سبب و نشان اين آن بوذ كى طعام آرزو نيايذش و بكرسنكى « 6 » صبر توانذكردن و علاج وى آن بوذ كى اندامهاء ورا « 7 » بمالند خشك بىروغن و باز رياضت كند و بنكرذ تا خوى آيذ يا نى اكر نيايذ بكرمابه اندر روذ و بوره و آرد نخود و آرد ملك و شوره اندر مالذ بخويشتن و جهد كند تا دايم خوى آيذ « 8 » و كرمابه و ماليذن و رياضت به كار دارذ . و بوذ كى ناكواريذن طعام از دير ماندن بوذ اندر معده و روذكانيها و سبب آن بوذ كى جكر نكشد كيلوس را بخويشتن و نشان اين آن بوذ كى اسهال افتد كنده و تنك « 9 » و بابخانه نشسته بمانذ دير « 10 » و اسهال برنك سبيد بوذ جن كشكاب و بوذ كى از جكر صديدى يعنى خونآبه « 11 » بروذكانيها آيذ و نشان اين آن بوذ كى اسهال سبز بوذ و كنده و علاج وى سكنكبين بزورى « 12 » بوذ و كوارش بزورى و غذا زير با دارذ اكر مزاج كرم بوذ و باز اكر مزاج كرم نبوذ هر روزى از « 12 » بامداذ يك
--> ( 1 ) - ب ه : يادير ( 2 - 2 ) - ف : مىدارذ و رنك صفرا از انجا مىپديذ آيذ اين امتلا از كجا مىبديذ آيد از اخلاط . م : يا تنكى صفرا و رنك او دارذ يا ندارذ وز انجا بديذ آيذ او را كه اين امتلا از كدام خلط بديذ آمده است . ( 3 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : از انجا اكاه كردذ . ( 4 ) - ب ه : و ( 5 ) - ف : بذان ( 6 ) - ف : با كرسنكى ( 7 ) - ف : او را ( 8 ) - ف : ايذش ( 9 ) - ب ه : بود و با بقيه و با متوضى دير نشسته بماند . م : و يا بقبقبة و بمتوضا دير بمانذ نشسته . ( 10 ) - ف : دير بمانذ ( 11 ) - ف : « يعنى خونآبه » ندارد ( 12 - 12 ) - ف : و كوارش بزورى بوذ و غذا ناربا دارذ اكر مزاج كرم بوذ و كر مزاج كرم نبوذ هروزى .